موقعيت و تاريخچه
روستاي سيب از توابع بخش سيب و سوران شهرستان سراوان، با مختصات جغرافيايي

62 درجه و 5 دقيقه طول شرقي و 27 درجه و 14 دقيقه عرض شمالي، در 10 کيلومتري

جنوب شرقي سوران و 47 کيلومتري جنوب غربي سراوان قرار گرفته است.

اين روستا از جنوب شرقي به روستاي دهان و از غرب به روستاي کنگ محدود مي‌شود. روستاي سيب از سطح دريا در حدود 1110 متر ارتفاع دارد و آب و هواي آن، در بهار و پاييز مطبوع و دلپذير و در تابستان‌ها گرم است.
رودخانه روتک از جنوب روستاي سيب عبور مي‌کند.

بنابر اسناد و روايات مستند، از اواسط دوره صفويه تا اواخر دوره قاجاريه، در دزک حکومت‌هاي محلي مقتدري وجود داشته‌اند که بر قسمت‌هايي از سرباز، چابهار، خاش و دزداب (زاهدان) حکمروايي مي‌کرده‌اند. روستاي سيب که در محدوده جغرافيايي دزک قرار داشته، از آبادي‌هاي قديمي منطقه است و آثار تاريخي جالب توجهي نيز در آن بر جاي مانده است.مردم روستاي سيب به زبان بلوچي سخن مي‌گويند، مسلمان و پيرو اهل تسنن هستند.

الگوي معيشت و سکونت
براساس نتايج سرشماري سال 1375، روستاي سيب در حدود 887 نفر جمعيت داشته است که در سال 1385، به بيش از 1500 نفر افزايش يافته است.

درآمد اکثر مردم روستاي سيب از طريق فعاليت‌هاي زراعي، باغداري و دامداري تأمين مي‌شود. گروهي از مردم نيز در مشاغل خدمات، اداري و توليد صنايع دستي اشتغال دارند.
محصولات زراعي و باغي اين روستا مشتمل بر گندم، جو، ذرت، بنشن، ارزش، تره‌بار، انار، انگور و خرما مي‌باشد. دامداري در روستاي سيب رونق دارد و لبنيات مرغوبي در اين روستا فراوري مي‌شود.

گروهي از مردم روستاي سيب به ويژه زنان ضمن همکاري در فعاليت‌هاي کشاورزي به حصيربافي و سبدبافي نيز مي‌پردازند.
روستاي سيب در دشت استقرار يافته و تپه‌هاي کم ارتفاعي آن را محصور کرده‌اند. خانه‌هاي اين روستا اغلب در يک طبقه با حياط‌هاي وسيع احداث شده‌اند. مصالح به کار رفته در ساخت خانه‌هاي قديمي روستا خشت، گل، شاخ و برگ درختان و ديگر مصالح بومي است. در ساخت خانه‌هاي جديد از مصالح آهن، سيمان، گچ و آجر نيز استفاده مي‌شود. در طراحي و احداث خانه‌هاي روستا، فضايي براي انجام فعاليت‌هاي اقتصادي و توليدات روستايي نيز در نظر گرفته شده است. معماري بافت سنتي روستاي سيب بسيار زيبا و جالب توجه است.

جاذبه‌هاي گردشگري
استقرار روستا در ميان دشت، جلوه زيبايي از تلفيق عناصر انسان ساخت و طبيعي فراهم آورده است. اين روستا به يکي از مناطق جذاب گردشگري منطقه تبديل شده است. چشم‌انداز مزارع سرسبز، نخلستان‌هاي انبوه و باغ‌هاي مصفا و پربار ميوه از جاذبه‌هاي طبيعت زيباي اين روستاست.
رودخانه روتک که از جنوب روستا عبور مي‌کند، موجبات طراوت و سرسبزي پيرامون خود را فراهم آورده است. گل‌هاي رنگارنگ زيبا و گياهان طبيعي اطراف رودخانه، به ويژه در فصل بهار، جلوه‌اي دلنشين و جذاب پديد مي‌آورند. در اراضي روستا، گياهان متنوعي از قبيل کلپوره، برنجاسف، گل درو و درختان کنار و گز مي‌رويند، که برخي از آن‌ها کاربرد دارويي دارند. جانوراني مانند آهو، گرگ، گراز، کفتار و روباه در زيستگاه‌هاي حيات وحش روستا به سر مي‌برند. روستاي سيب، جاذبه‌هاي تاريخي ارزشمندي دارد که از مهمترين آن‌ها مي‌توان به قلعه سيب اشاره کرد. قدمت اين قلعه به دوره‌هاي اسلامي مي‌رسد. حکمرانان ساکن اين روستا، بر مناطق سيب و سوران، هيدوچ، کنتا و زابلي تسلط داشته و تحت نظر امراء مسلمان حکومت مي‌کرده‌اند.
تپه‌هاي باستاني گله برزاد، ميل مارو و کان هشک (متعلق به دوره اسلامي)، از ديگر آثار تاريخي اين روستاست که در آنها آثاري از ظروف فلزي، سفالينه و سکه کشف شده است.
مردم روستاي سيب، با برگزاري مراسم ويژه، در اعياد ملي و مذهبي نوروز، فطر، قربان، و ميلاد پيامبر (ص)، به جشن و سرور مي‌پردازند. آنان به ويژه در ميلاد پيامبر همراه مراسم مولودي خواني، جشن‌هاي باشکوهي نيز برگزار مي‌کنند. از ديگر مراسم محلي و سنتي اين روستا مي‌توان به مراسم سحرخواني در ماه رمضان اشاره کرد.
بهره‌گيري از موسيقي محلي و زمزمه ترانه‌هاي بومي در مان مردم روستاي سيب، جايگاه ويژه‌اي دارد. مهم‌ترين آلات موسيقي اين روستا سه‌تار، قيچک و دهل است. دهل، اغلب ساز سه‌تار را در مراسم جشن‌هاي عروسي و رقص‌هاي محلي همراه مي‌کند.
از بازي‌هاي رايج در ميان مردم روستاي سيب، مي‌توان به کشتي محلي، سوارکاري، الک دولک و هفت سنگ اشاره کرد.
مردم روستاي سيب همچنان از پوشاک بومي و محلي استفاده مي‌کنند. اين لباس‌هاي سنتي از ويژگي‌هاي اقليمي و فرهنگي منطقه تأثير پذيرفته‌اند.
مردان عموماً از پيراهن يقه‌باز، لباده بلند، دستار سفيد، کمربند ضخيم و جوراب دستباف استفاده مي‌کنند. پوشاک زنان نيز مشتمل بر پيراهن بلند با يقه باز و دستار بزرگي است که يقه پيراهن را مي‌پوشاند.
از مهم‌ترين صنايع دستي اين روستا مي‌توان به گليم، حصير، شال و پرده اشاره کرد.
بافته‌هاي حصيري، خرما و لبنيات از جمله سوغات معروف روستاي سيب مي‌باشند.
از انواع غذاهاي رايج اين روستا مي‌توان به انواع آش‌ها، خورشت‌ها، کباب‌ها و نان‌هاي محلي اشاره کرد.
دسترسي: روستاي سيب از طريق شهرهاي خاش، سوران و سراوان با جاده‌اي آسفالت و مناسب قابل دسترسي است.

مقدمه

یکی از مباحث بسیارمهم کنونی در عرصه ی علوم انسانی پدیده جهانی شدن و شبیه بودگی فرهنگی حاصل از آن است ،بدین معنی که گفته می شودجهان در پرتو فناوری های ارتباطی واطلاعاتی نوین به سرعت روی به سوی یکسانی و به تعبیر دقیق تر ،تحلیل رفتن در فرهنگ جوامع پیشرفته  نهاده است.بنابراین می بایست در انتظار محو شدن تدریجی انواع فرهنگ های خرد در درون یک فرهنگ فراگیر جهانی بود.

طرح مسئله:

پدیده جهانی شدن یکی از مسائل بحث بر انگیز کنونی ست و مفهومی که عموما از اصطلاح جهانی شدن بر می آید مبتنی ست بر روند تشدید ارتباطات و اتصالات جهانی که هم بطور آشکار و هم ضمنی معرف جهانی سرشار از تحرک و جابجائی ،ارتباط ،تعامل،در آمیختگی وبده و بستان های اقتصادی,اجتماعی,سیاسی,فرهنگی است.

ضرورت و اهداف این تحقیق:

سرزمین ایران در طول چندین هزاره شاهد همزیستی اقوام گوناگون و در عین حال حاکمیت قدرت های سیاسی نسبتا متمرکز بوده است.این چندگانگی قومی ونیز مسائل ناشی از تضاد میان حفظ هویت قومی و ایجاد یا تحکیم هویت ملی موجب تنوع غنای فرهنگی کشور ما شده است.در جوامع کثرت گرا و چند قومی، ملیت بیشتر بر وحدت سیاسی دلالت دارد و لزوما به معنای یکسان بودگی فرهنگی در میان کلیه ی اقوامی که تحت لوای مقوله ی ملیت به سر می برند نیست.بررسی سطوح خرد تر و محلی تر و نیز مطالعه ی مفاهیمی چون نحوه زندگی روستایی در مطالعات ژرفانگر انسان شناختی در جوامعی با شرایط کنونی کشور ما می تواند در جای خود دستاورد های مفیدی داشته باشد.در این رساله سعی بر تشخیص روند و میزان تغییرات احتمالی پدید آمده دریک روستا ونیز عناصر واقعی یا نمادینیکه از پایداری افزون تری بر خوردار بوده, شده است.

شهرستان سراوان با مساحت23880 کیلومتر مربع ، در شرق استان سیستان و بلوچستان قرار گرفته و فاصله مرکز شهرستان تا مرکز استان337 کیلومتر است . این شهرستان دارای تعداد 5 مرکز شهری و6 بخش ، 14 دهستان و 708 آبادی دارای سکنه است.

روستای کوشان در منتهی الیه  جنوبی شهرستان سراوان قرار داردکه فاصله آن از شهر سراوان 63کیلومتر می باشد.

وجه تسميه :

 کشان یا کوشان(کرشان) بدین نام ممکن است این باشد کهدر قدیم سرزمینی در مشرق ایران قدیم شامل شرق ایران ومغرب هندوستان و افغانستان و ترکمنستان امروزی بوده وامکان این وجوددارد که این نام را از انجام گرفته باشند .این روستا از توابع سيب و سوران از طرف شمال شرقي به روستای کوشان جدید با مسافت2كيلو متر و از طرف مغرب به بخش هیدوچ می باشد که  در منطقه‌‌اى روستای گورابک با مسافت8كيلو متر محدوداست ، در طول جغرافيايي62درجه و 56 دقيقه شرقي و عرض ارتفاع آن از سطح دريا 1448متراست و داراي 173 خانوار است با جمعيت 853نفر ( تا سال 1384 ) مي با شد.

رودخانهٔ ماشکيد(ماشکیل) از شمال آبادى مى‌گذرد ومیانگین بارش سالانه5/104میلی متر و متوسط دمای آن در سال 82 از30الی 5 درجه سانتی گراد درتغییراست. هوايش نسبتا" گرم و آب كشاورزي آن از دو قنات تامين مي شود و شغل اصلي مردم زراعت و دامداري است.

 مردم این روستاداراي قوميت بلوچ و مذهب اهل سنت و جماعت حنفی اند بعضى از نكات برجسته در اخلاق مردم کوشان عبارتند از:

ميار:  ميار به معنى پناهنده است. اگر كسى به خانه ی یکی از اهالی این روستا پناه ببرد، به او پناه مى ‏دهد و تا آخرين قطره خون خودش از او مواظبت و مراقبت خواهد كرد و در اين راه تعصب خاصى به خرج مى ‏دهد. هرچند كه كسى كه به او پناه برده، جرمى را مرتكب شده باشد، ولى جرم برايش مهم نيست، آنچه در نزد او مهم است كسى است كه به او پناه برده است. در ميان این مردم بدترين فرد آن كسى است كه به  ميار خودش خيانت كند واو را پس بدهد.

حشر و مَدد: يكى ديگر از صفات برجسته این مردم ، همكارى با كسى است كه به كار مشكلى دست زده باشد مثلاً در امر خانه ‏سازى و ساختن مساجد، در امور كشاورزى خصوصاً كاشت و برداشت( جووگندم) و... به همكارى با يكديگرمى ‏پردازند، بدون اينكه در اين همكارى منافع شخصى آنها در ميان باشد.

بجّار: اين صفت فقط در ميان بلوچها وجود دارد و نظير آن را در هيچ قوم و طايفه‏اى نمى ‏توان پيدا كرد و هدف از آن گرفتن دست جوان و كمك به او در زمان عروسى است تا در حين عروسى احساس حقارت نكند و در واقع نوعى پشت گرمى محسوب مى ‏شود. 

زبان مردم این روستابلوچی جنوبی(مکرانی)است که این گویش بلوچی شامل گویش  شهرهای ایرانشهر،سرباز، سراوان ،نیکشهرو چابهار است که از نظر تلفظ بیشتر لغات با یکدیگر متفاوتند.مردم این روستا همانند سایر بلوچها هر غیر بلوچی را قجر می نامند در اصل مخفف قاجار و معرف ظلم این سلسله بر بلوچ استاین روستا به علت تنوع و اختلاف آب و هوا مستعد پرورش بعضی ازمحصولات مناطق گرمسیری است دراین روستا نیز به مشابه سایر مناطق شهرستان سراوان به دلیل گرمای زیاد خرما برداشت می شود.که علاوه بر اینها می توان از محصولات دیگری که توسط مردم این روستا کشت می شود  می توان به تنوع نوع کشت از گندم و جو و تنباکو وفلفل و ...  میتوان نام برد.

پيشينه تاريخي : نماد اين روستامقبره ای است كه در جانب غرب آن درنخلستان این روستا  قرار دارد و متعلق به حداقل250سال پيش است .واز دیگرآثار ديد ني روستاقلعه ايي است كه متعلق به دوره اسلامی میباشدکه نشاني ازقدمت این  روستا مي باشد.

قبرستاني كه نیز متعلق به همین دوران است که بیان کننده زندگی مردم در دوران گذشته می باشدواین آثار عبارتنداز: مقبره شیخ داوود که به زبان محلی(شیئ داووت) که با فاصله ای نه چندان زیاد با این روستا در نخلستان این روستا قرار دارد ودروازه این بنای تاریخی از چوب است که نقش گل روی آن کنده کاری شده و دیوارهای این بنا از خشت وگل وسقف آن از تنه درخت خرما که هرکدام به فاصله تقریبا" نیم متراز هم قراردارندکه روی آنها نیز از شاخه درخت خرما و گل به طرز بسیار زیبایی تزیین شده که در منطقه چنین بنایی به چشم نمی خورد با آن گچ بریهای کم نظیر طاقچه ها ودودکشها.ودر داخل این بنا نیزچاله کوچکی به طول نیم متر وجودداردکه داخل ان خاک موجود است که در زمان قدیم هر کس میامد زیارت کمی از ان خاک را با خودبه عنوان تبرک می برد وبر بدن مریض می مالیدواعتقاد داشت که او شفا پیدا میکند.و در داخل این بنانیز قبر نسبتا" بزرگی وجود دارد که به قول ریش سفیدان این روستا متعلق به فردی ارجمند وعالمی بزرگ به نام شیخ داوود است که در زمان حیات خویش کرامات زیادی داشته است از جمله آنها میتوان به خشک نشدن آبی به نام مورتی که از مورت بر گرفته شده  (که مورت در زبان محلی این منطقه به پودر بچه گفته میشود که از گیاهی خوشبو وبا طراوت بدست می آید) ودلیل نام گذاری این آب بدین نام شیرین بودن وپاک وزلال بودن آن است .

واز دیگرآثار این روستا این است بروی کوه بزرگی در جوار این روستا بروی سنگهای آن شکلهای هندسی وحیوانات حک شده است. که در میان مردم این روستا به( پیامبری پنجیان) مشهور است یعنی پنچه های پیامبر . علاوه بر موارد یاد شده می توان  ازبافت قدیمی و  قبرستان قدیمی این روستا ووجود قلعه بزرگی که دربلند ترین نقطه این روستا قرار دارد که هم اکنون خرابه ای بیش از آن باقی نمانده  نیز میتوان نام برد.

مکانهای بهداشتی و درمانی: به شکرانه نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران در این روستا یک بهیاری که در آن یک پزشک کشیک کار میکند و همچنین خانه بهداشت وجود دارد.و در این زمینه در این روستا هیچگونه مشکلی وجود ندارد.

مکان های فرهنگی: دراین روستا دو مدرسه ن وجود دارد که دوشیفته کار میکندشیفت صبح دبستان وشیفت بعد ازظهر راهنمایی فعال میباشد.و به لطف خداوند منان و شورای زحمت کش آن که خود در مدرسه مسئولیتهایی دارد از سال 90 در این روستا دبیرستان نیز دایر شده.

موسیقی: شعر: شعر كه در زبان بلوچى به آن شَيْر مى ‏گويند عبارت از آوازى است كه مضمون متن آن را، داستانهاى حماسى، عشقى، وقايع تاريخى و رويدادهاى اجتماعى، پند و اندرز و ... تشكيل مى‏دهد. شاعر (شاهر) كسى است كه شَيْر را با ساز و آواز اجرا مى ‏كند.

شعر حماسى ( مير قنبر - چاكر – گوهرام )، شعر تاريخى( جنيدخان) ، شعرعاشقانه (عزت و ميرك - شيخ مريد وهانى)،   شعر اجتماعى( ميرپسند خان - مرادخان )

ترانه هاى عاميانه :

زهيروك و ليكو: ليكو يكي از گونه هاي ادب شفاهي و همچنان نوعي از موسيقي بلوچی است كه مانند دوبيتي هاي زبان دري توسط‌ عامه ي مردم به صورت شفاهي سروده میشود ليكو يك بيت موزون و مقفي داراي مصراع هاي ده هجايي است كه مضمون آن رامطالب عاشقانه تشكيل داده، احساسات و عواطف لطيف مردم دلير و سرسخت بلوچ را بازتاب ميدهد.

                       سیه مکن        تا که ترا مزانت کسی

ليكو و زهيروك آوازهايى هستند كه در فراق بستگان نزديك مثل پدر و مادر و برادر و خواهر و همچنين دوست و معشوق و حتى دورى از    وطن، ارائه مى ‏گردند. زهير معنى ياد، دلتنگى و آرزوى ديدار توأم با اندوه را داراست و به معنى غمناك و دلگير نيز آمده است.           

آوازهاى مراسم عروسى: شامل نازينك و لادو و هالو هستند. نازينك به معنى ستايش و ستودن است. منظور از اين مفهوم در درجه اول ستودن عروس و داماد است. نازينك در اين مواقع خوانده مى ‏شود : موقع استحمام داماد، بعد از استحمام در جايگاه داماد، هنگامىكه عروس و داماد بر تخت نشسته‏اند و موقع مراجعت و بردن داماد نزد عروس . لادو و هالو مثل نازينك به مراسم عروسى اختصاص دارند، فرق اين دو آواز در اين است كه لادو را بعد از استحمام داماد مراجعت او به جايگاه مخصوص مى ‏خوانند حال آنكه هالو رااز جايگاه مخصوص داماد تا محل استحمام او و به هنگام استحمام اجرا مى ‏كنند. هالو مختص حنابندان نيز هست.

برای مطالعه قسمت دوم به ادامه مطلب مراجعه نمایید.

قلعه قدیمی سب در روستای سب ازروستاهای شهرستان سیب و سوران که در نزدیکی شهر سوران واقع است . این قلعه به قلعه میر غلا مرسول نیز معروف است و مربوط به دوران زندیه قاجار می باشد . ارتفاع آن 30 متر و در دو طبقه است و حصار ارگ آن دارای تیرکش و کنگره و نیز دارای یک حلقه چاه آب و 4 برجک نگهبانی می باشد .

قلعه سب زیباترین و سالم ترین قلعه ایی است که از دوران اسلامی سیستان و بلوچستان ، مانده است . آیینه تمام نمای این قلعه که حاکمان صفویه و بعد از آنها است ، از جمله ۲۷بنای تاریخی استان است که هنوز پابرجاست . قلعه سب در اوایل قرن دوازدهم هجری مرکز حکمرانی حاکم محلی به نام « ملک دینار خان » بزرگ و فرزندان او بود که در مناطق اطراف « سیب و سوران » حکمرانی می ‌کردند . آخرین حکمران « قلعه سب » غلام رسول خان بود که دو اتاق طبقه دوم قلعه را به ساختمان اضافه کرد . نام قلعه « سب » از نام روستای « سیب » ( به معنای جایگاهی که در آن آب روان است ) گرفته شده است . این واژه به طایفه های کهن در سراوان هم اطلاق می‌ شود .
قلعه سب روی صفحه ایی سنگی و صخره طبیعی کم ارتفاع با خشت و گل در قرن دوازدهم هجری قمری ساخته شد و در پایان قرن سیزدهم آخرین تغییرات اساسی در آن صورت گرفت . ساختمان قلعه مجموعه ایی از حصار و بنای اصلی است که با ۲۳متر ارتفاع در روستای « سیب » ۲۵کیلومتری جنوب غرب سراوان قرار دارد .
بنای اصلی قلعه در قاعده ، به صورت مستطیل ۳۶متر * ۲۵متر ، در دو طبقه ساخته شده است . به گونه ایی که هرچه بر ارتفاع آن افزوده می ‌شود از حجم آن کم می‌ شود و در ظاهر به شکل « مصطبه هرم » درمی آید که موجب ایستایی بیشتر بنا و جلوگیری از رانش دیوار های قطور و مرتفع آن می ‌شود . معماران چیره دست محلی با بهره گیری از تجربه خود ، برای احداث قلعه سب تخم گیاهی به نام « توتری » را با گل مخلوط می‌ کردند و ملاطی چسبناک می ساختند که وقتی خشک شد ، شدید ترین رگبار ها و باران های فصلی بلوچستان نیز توانایی شستن آن را ندارد و به همین دلیل قلعه پایدار مانده است .
حصار قلعه سیب با سه متر ارتفاع ۴۸متر * ۷۴متر به شکل مستطیل ، دور تا دور قلعه را فرا گرفته است ، و به وسیله غلام گرد های ( محلی ویژه نگهبانان و تیراندازی ) در داخل دیوار و چهار برج چهار گوش در چهار رأس حصار از قلعه محافظت می ‌کنند . سازندگان قلعه همچنین با بهره گیری از تنه خرما و شاخ و برگ آن و گاهی حصیر هایی از داز DAZ( نخل کوتاه وحشی ) ، سقف ها را می پوشاندند و روی آنها را از کاهگل پوشش می‌ دادند . محل ورود به قلعه تنها از طریق پلکان جنوب شرق امکان پذیر است و وارد شونده ها پس از عبور از درب اصلی قلعه به وسیله معبری به درگاهی ، در سمت میانی دیواره غربی و از آنجا به وسیله یک راهرو تونل به طول ۱۶/۵متر با شیب نسبتاً تند به حیاط مرکزی می‌ رسیدند . همچنین برای دسترسی ساکنان قلعه به آب شیرین چاهی در دل صخره و حیاط مرکزی حفر شده است . سیب بنای تاریخی قلعه سب مهرماه ۱۳۷۵به پیشنهاد این اداره به شماره ۱۷۱۵در لیست آثار ملی کشور به ثبت رسید .
قلعه سب در مجموع ۱۰اتاق کوچک و بزرگ دارد که در اطراف حیاط مرکزی جای گرفته اند و برای دسترسی به فضا های حاکم نشین و تابستانی ، راه پله ایی مخفی ، کم عرض ، با شیب زیاد وجود دارد . قلعه سب بعد از زمان صفویه به ویژه در عصر افشاریه محل سکونت حاکمین بوده است .

در ادامه مطلب تصاویر بسیاری قشنگی از قلعه سیب(سب) آماده کردیم امیدواریم همه این تصاویر را مشاهده نمایید.

در این پست تصاویری از شهر سوران برایتان آماده نموده ایم امیدواریم نظر یادتون نره

1- تصویر ماهواره ای از شهر سوران

2- نصویری از بازار شهر

3

- تصویر مسجد جامه سوران

موقعيت جغرافيايي

(آماری که برای این شهرستان جدیدالتاسیس قید نگردیده است در شهرستان سراوان آمده است.)

شهرستان سیب و سورانباوسعت حدود 6780 کيلومتر مربع معادل      6/3 درصد مساحت استان را به خود اختصاص داده است. شهرستان سیب و سوران از شمال به خاش و سراوان و از شرق به سراوان از غرب به زابلی و از جنوب به سراوان و سرباز

تقسيمات كشوري

 اين شهرستان داراي 2 مركز شهري ، 2 بخش ، 4دهستان و  169 آبادي کُد دار است.

آب و هوا

شهرستان سیب و سوران داراي اقليم گرم و خشک مي باشد. ميانگين بارش سالانه در اين شهرستان حدود 7/105 ميلي متر است.

جمعيت

برآورد جمعیت در سال88 به میزان 68838  نفر می باشد.

آموزش و پرورش

در سال تحصيلي88-1387 تعداد كل دانش ‌آموزان مقاطع مختلف‌ تحصيلي شهرستان 16391 نفر بوده ‌است.   

از كل دانش آموزان اين شهرستان 57درصد در مقطع ابتدائي ، 1/22 درصد  در مقطع راهنمائي 16  درصد در مقطع متوسطه 1/1 درصد در مقطع متوسطه در رشته هاي  فني و حرفه اي و كار و دانش مشغول به تحصيل  
مي باشند و مابقی مربوط به آمادگی، استثنایی و عشایری می باشد.

3/46 درصد از كل دانش‌آموزان شهرستان را دانش‌آموزان دختر تشكيل مي‌دهند .

فرهنگ و هنر

تعداد كتابخانه هاي عمومي این شهرستان 2 باب بوده است.

این شهرستان فاقد سالن سخنراني و نمايش و نیز فاقد كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان می باشد.

كشاورزي و منابع طبيعي و دامپروري

    در سال زراعي 1388 سطح زير كشت محصولات زراعي و باغي شهرستان سیب و سوران  بالغ بر 10 هزار هكتار است. از اين مقدار 45 درصد به كشت باغات و 55  درصد به زراعت‌هاي سالانه اختصاص دارد.محصولات عمده زراعي شهرستان یونجه ، جو و ذرت مي‌باشد.

صنعت و معدن

تعداد صنايع موجود شهرستان سیب و سوران 29 واحد مي باشد. در سال 1388 تعداد 1 كارگاه فعال مسئوليت‌ استخراج معادن را به عهده داشته است.

عمران شهري

در سال 1388جمعيت شهرستان 68838 نفر برآورد شده، ‌ميزان شهرنشيني در اين شهرستان 1/19 درصد محاسبه شده است.تعداد مشتركين آب 2555و مصرف سرانه آب نيز 112 مترمكعب بوده است.

عمران روستائي

از كل روستاهاي بالاي 20 خانوار اين شهرستان 90 درصد برخوردار از برق و60 درصد برخوردار از آب آشاميدني سالم ميباشند.

راه و ترابري

در شهرستان سیب وسوران 80 كيلومتر راه وجود دارد كه راه فرعي مي باشد.

مخابرات

تعداد تلفن هاي منصوبه شهرستانسیب و سوران تا پايان سال 88 برابر 2502 است و همچنین تعداد تلفن های مشغول به کار در این شهرستان 2022 و تلفن های همراه 4740  بوده است.

صفحه قبل 1 2 صفحه بعد